ما در پلتفرمها و پیام رسان های داخلی عضو شدیم و داریم تلاش میکنیم شاید بتونیم یک درآمدی کسب کنیم که خب بعید میدونم در نهایت بتونه جای شبکههای جهانی رو بگیره بماند که چه کیسه بزرگی هم دوختن بعضی ها برای اینکه از بدبختی ما مردم جیبشون رو پر کنن.
ولی اینکه دولت محترم این حجوم آدم ها به پلتفرمهای داخلی رو میذاره به جای اینکه مردم دارن استقبال میکنن و با بهانههای مختلف از وصل کردن اینترنت تفره میره خیلی جای تامل داره. امنیت سایبری کمترین نگرانی مسئولین از وصل کردن اینترنت هست چون: جنگنده ها و پهپاد ها که بعید میدونم از همراه اول و ایرانسل و … استفاده کنن برای عبور و مرور😐
در همین دوره قطعی اینترنت و هم در جنگ 12 روزه که اینترنت قطع بود، هم حملات سایبری اتفاق افتاد و هم بانک ها هک شدن. دسترسی ورودی و خروجی به شبکه داخل ایران هم مسدود بود!!!
ولی اینکه همچنان خانم مهاجرانی یک روز در میاد میاد جلوی دوربین و یادآوری میکنه که به خاطر امنیت در شرایط جنگی، اینترنت رو بستیم جای بسی تامل داره. یه حس خریتی بهم دست میده بلا نسبت شما دوستان محترم.
چطوریه که اگر آدم ها پول اینترنت پرو رو پرداخت کنن دیگه امنیت تهدید نمیشه؟!!! از همه مهمتر چطوری وجدان خودتون رو راضی میکنید که این بلا رو سر مردم میارید، روزی هم یکبار آقای اژه ای و دوستانشون به مردم گوشزد میکنن که مبادا شِکوِه و گلایهای بکنید! که ما تو این وضعیت اسم همه تون رو میذاریم تو لیست وطن فروشها و جواسیس و با احکام سنگین باهاتون برخورد میکنیم.
یک نکته ای رو فقط خواستم با این توضیحات بگم:
درسته چاره ای نداریم جز این که وارد چرخه مورد درخواست دولت برای ثبت نام شرکت ها و فریلنسرها در سامانههای مختلف بشیم که اگر فردا روزی فقط خواستن به کسب و کارها دسترسی به اینترنت بدن ما از قافله عقب نمونیم.
ولی این واقعیت رو هم نباید فراموش کرد که این همراهی کردن باعث شده که دولت حاظر نشه این همه درخواست برای دریافت دسترسی به اینترنت جهانی اونم با پرداخت مبالغ نجومی به راحتی این دسترسی رو به حالت قبل برگردونه.
به هر حال دشمن حمله کرده، سال ها تحریم بوده، کشور دچار تورم بی سابقه شده و چاپ پول به گفته کارشناسان اقتصادی کمر اقتصاد رو شکسته و الان هم مردم حاظرن برای اینکه اینترنتی که بابتش کلی پول پرداختن رو با کلی پول بیشتر به شبکه جهانی وصل کنن. حیف نیست! شاید هر کس دیگه ای هم بود از این پول زیاد نمیگذشت.
ما به طور کلی یک رویکردی داریم که اولویت اول همه مون اینه که منافع خودمون رو در نظر بگیریم نه منافع ملی و همه مردم رو، از این رو من چشمم آب نمیخوره یک گروهی که منافعشون در دل تحریمها شکل گرفته اصلا اجازه بدن این کشور به سمت آرامش و ثبات و آشتی با دنیا پیش بره.
ببینید چقدر کسب و کار داریم که وجودشون بر پایه وجود تحریمها شکل گرفته. و الان که به ثروت و قدرت رسیدن از اون برای این استفاده میکنن که نذارن شرایط عوض بشه.
(البته کاری به اشخاص ندارم چون از نظر اخلاقی من نمیشناسم این افراد رو ولی حداقل میدونم که انگیزه لازم برای اینکه این گروه نخوان که ایران مثل یک کشور عادی با دنیا دوست باشه وجود داره)
بهشت بی رقیب یا کم رقیبی که در این کشور برای بعضی گروهها فراهم شده چیزی نیست که به راحتی بشه ازش گذشت.
اگر خودرو سازهای خارجی در ایران فعالیت میکردن یا حداقل واردات خودروهای روز دنیا باز بود آیا شرکتهای خودروسازی داخلی شرایط لازم برای عرضه این همه خودروی بیکیفیت رو داشتن؟
اگر گوگل و صدها پلتفرم تبلیغاتی تحت اینترنت در ایران اجازه فعالیت داشتن آیا شرکتهای تبلیغاتی واسط در ایران میتونستن هزینههای تحمیلی اضافی از کاربران بگیرن؟
اگر ایرانیها تحریم نبودن و میتونستن مستقیم در بانک های بین المللی و پلتفرمهایی مثل PayPal حساب باز کنن آیا اصلا شرکتهایی مثل ایرانیکارت و نمونه های مشابه شکل میگرفت؟
بالطبع بانکهای ایرانی و سازمانهای دولتی و مالیاتی هم میتونستن به تراکنشها و درآمدهای ایرانیان از کانالهای خارجی دسترسی و طبق قوانین جهانی میتونستن مالیاتش رو بگیرن.
نیازی هم نبود فعالیت فریلنسرهای خارجی و خریدهای سرویسهای مجازی رو به چشمی ببینن که اینا درآمد دارن ولی مالیات نمیدن.
اگر برندهای خارجی مجاز به انجام معامله با ایران بودن چرا باید ما تو بازار هزاران کالای فیک با لوگوی برندهای معروف داشته باشیم که حتی در دنیا جرم محسوب میشه.
اگر ایران تابغ قوانین بینالمللی در حوزه کپیرایت و قوانین حمایت از تولیدات نرم افزاری بود، احتمالا ایرانیها هم مثل بقیه دنیا باید بابت استفاده از نرم افزارها پولش رو پرداخت میکردن. سایت های دانلود نرم افزار هم به نحوی روزی شون از همین وضعیت تامین میشه.
اگر بخواهیم ادامه بدیم این لیست احتمالا خیلی طولانی میشه که من فقط این چند مورد به ذهنم میرسه!!!
در نهایت شاید فکر کنید خب اگر اینطوریه پس همین حالت بهتره که ولی واقعیت این نیست، اگر بخواهیم واقع بین باشیم در صورتی که شرایط ارتباط آزاد و امن با دنیا فراهم بود همه میتونستن از اون شرایط بهره کافی رو ببرن و مهمترینش هم امنیت بود.
بله همین امنیتی که هی میزنن تو سر ما که به خاطرش نباید اینترنت داشته باشید، چه بسا خیلی هاش از حفرههای امنیتی و بک دورها و تروجان هایی اتفاق میافته که طی 20 سال با نرم افزارهای کرک شده روی سایت ها و سرورها و سیستم های شخصی و کاری و سازمانی در جای جای این کشور نصب شده.
خلاصه اینکه اگر بخواهیم واقع بین باشیم امروزه با افرادی روبرو هستیم که متاسفانه خودشون رو خیرخواه ملت میدونن و خودشون رو خدا میدونن.
صداشون خیلی بلنده و گاهی تو رسانه ملی حتی بقیه رو که با ایدهئولوژی خودشون هم فکر نیستن رو خطاب میکنن که اگر نمیخواهید تشریف ببرید تو یه کشور دیگه زندگی کنید.
ما هم بچه مسلمونیم ولی نمیدونم تو مذهب شیعه 12 امامی و دین اسلام و کشوری که خودش رو طلایه دار میدونه و مدعی پیروی از پیامبر آخرالزمان هست در کجای این دین و کدوم بخش از قرآن و سنت این حق به این دوستان داده شده که خود امام علی هم در دوران حکومتش بعید میدونم به مخالفینش گفته باشه پاشید از کوفه برید بیرون.
آرزو میکنم تو این مملکت قوانین انسانیت جاری بشه.